Drie werkgroepen in Nijmegen

Klaar! Een lekkere ruime zaal, werktafels in een U-vorm, een demonstratieplek, een beamer, een projectiescherm, plaats om postertjes te plakken, een flip-over, …. het is er allemaal. Te danken aan Barbara die met me mee liep om “mijn” zaal te wijzen. Nee, natuurlijk niet alleen aan Barbara, maar ook aan Regine, Theo, Emiel en al die anderen die de Studiedag voor scheikundedocenten en TOA’s elk jaar op de Radboud weer tot in de puntjes organiseren. Dit jaar op 4 april. Honderden docenten en TOA’s (waren het er 300,Theo?). Doel: bijblijven, inspiratie en ideeën opdoen, enthousiast worden en/of blijven en elkaar ontmoeten.
Ik ben er klaar voor. De Action-spullen (een hele rolkoffer vol) staan uitgestald, de opdrachten zijn uitgedeeld en de powerpoint werkt (altijd even uitproberen 😉

De eerste ronde …
Laat ze maar komen … En dat gebeurt. Al aardig voor half elf druppelen de eerste collega’s binnen en even later is de zaal vol. Natuurlijk bekenden, “vaste” bezoekers, maar ook nieuwe gezichten en gelukkig heel veel jonge collega’s (daar ben ik als senior altijd weer trots op). En als ik mijn groep rondkijk, bedenk ik me dat de tijd dat scheikunde een mannenvak was echt voorbij is. Meer dan de helft dames! En als ik even vraag: een heleboel TOA’s! Leuk!
Het concept van de werkgroep is simpel. Een kwartiertje een verhaaltje. Over chemie uit de keuken, over supermarket science, over etiketten, over kassabonnetjes, over aanknopen aan chemische onderwerpen en een voorbeeld. Dan een half uur echt werken. In duo’s. Hier gaat het natuurlijk om. Elk groepje kiest een Action-artikel of gaat aan het werk met eentje die ik zo leuk vind 🙂 Ik heb tijd om langs de groepjes te lopen. Vragen beantwoorden, samen op een etiket kijken of op een smartphone iets opzoeken, maar ook nieuwtjes, groeten, grapjes en herinneringen worden gewisseld. Sommige duo’s zijn directe collega’s, bijv. een docente met haar TOA, maar ik zie ook duo’s van mensen die elkaar hier voor het eerst ontmoeten.
Tijdens het werken komt Regine even langs om een paar foto’s te maken. Organisator Theo loopt binnen, doet even een rondje, we maken een grapje, … “Ik krijg toch wel een setje van die ideeën hè?”, roept hij als hij weer verder gaat.

Opbrengsten …
Als het half uur wat vordert roep ik zo hier en daar iets over de mini-posters waar het lesidee op terecht moet komen. Al gauw hangt de eerste in het raam en volgen de andere. En in het laatste kwartier staat iedereen te lezen, toe te lichten, te vragen en bij te praten. Nog even en dan is het al weer voorbij. Vlak voor tijd herhaal ik nog even de belofte dat ik de posters zal scannen en als pee-dee-ef aan de deelnemers zal mailen. Er is nog een vraag over blaadjes zeep en een suggestie voor een heel goedkoop waterbad. En dan, … op naar het volgende onderdeel van de studiedag, voor hen een nieuwe werkgroep, voor mij een nieuwe groep.

Nog twee rondes
Het is me nog nooit eerder gebeurd. Ik mocht/moest de werkgroep drie keer draaien. Drie keer een volle bak. Ja, ik weet het, je moet bescheiden blijven en je moet relativeren, maar het geeft toch even een wow-gevoel. Kennelijk een goed onderwerp of een goeie werkvorm of allebei. Enthousiast lesjesbedenkende collega’s, docenten en TOA’s, en het treft me hoe makkelijk twee mensen in een half uurtje effe een les in elkaar zetten. Zo ontstaat door de dag gaandeweg een aardige hoeveelheid mini-posters met lesideeën. Onderzoekjes en ontwerpopdrachten. Voor onderbouw en bovenbouw. Wil je voorbeelden? Zo maar een greep. Quix, een snelle oplossing voor vuile problemen; over allesreiniger, ingrediënten, reinigt ie ook echt alles? Of wat dacht je van Energy-concentraat? Ontwerp aan de hand van een energiedrankje een eigen geconcentreerd makkelijk meeneembare vorm, … Of Het lijkt gesmeerd. Over handcrème, waterstofbruggen, pH, hydrofoob en hydrofiel, … En, vooruit, nog een: Ouderwetse krijtjes. Een onderzoek over oplossingen en suspensies en scheidingsmethoden.
De laatste werkgroep boft natuurlijk een beetje. Die kan kennisnemen van de hele dagopbrengst!

Stil
Na de laatste werkgroep blijven een paar mensen nog even naplakken, nog wat vragen over en weer, wat tips, … Gerda vraagt of ze even moet helpen opruimen. Nee, ze moet lekker naar de slotlezing gaan.
En dan is het stil. Opeens heel erg stil. Ik loop langs de posters en sorteer ze per werkgroep. Ik kijk natuurlijk ook nieuwsgierig/benieuwd naar de plakbriefjes waarop de deelnemers mochten schrijven wat ze ervan vonden. Het door een chemie-les-bril kijken naar gewone producten en de etiketten daarvan vonden ze leuk. Maar het samen met een collega iets bedenken scoort ook aardig hoog.
Ik pak mijn spullen in de Action-tas en in de rolkoffer. En als ik alles bij elkaar heb gezet, begint in de hal net de borrel. Daar kom ik ze allemaal weer tegen, Jeroen (met wie ik ooit werkte aan een module over plastics), Emiel (die al vanaf de eerste keer dit feest organiseert), Gerda (die ooit stagiaire bij me was en die ik elke conferentie altijd weer zie), Jacqueline (met wie ik in de NVOX-redactie zat), Hans (de TOA, die volgens mij meedeed aan alle werkgroepen die ik ooit gaf), … en … en …

Leuke studiedag, bedankt!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *